Op 7 oktober heeft Peter van Bragt bij de nieuwe Oosterschelde duikplaats Watersnoodmuseum, Ouwerkerk, bij hoogwater op 2.5 meter diepte een opvallende zeenaaktslak aangetroffen. Het was een circa 4 cm grote spierwitte slak met karakteristieke grote afgeronde wratten op de rug. Het was zonder twijfel een Gladde wratslak Doris verrucosa. Deze soort wordt met meerdere kleurschakeringen aangetroffen. Van fel oranje tot bleekgeel. Kleinere exemplaren vaak met twee onderhuidse longitudinale donkere strepen en grotere exemplaren met een paars grijze waas op de grotere wratten. De kleur wordt waarschijnlijk bepaald door opslag van pigmentstoffen die de slak uit de prooisponzen haalt of door de novo-synthese van kleurstoffen waarbij de pigmenten uit de prooi als bouwstenen worden gebruikt. Deze kleurstoffen worden ook opgeslagen in de geproduceerde eiersnoeren. Van deze soort is bekend dat het, de meestal geel- tot oranje gekleurde, Broodspons Halichondria panicea en Sliertige broodspons H. bowerbanki eet. Het is niet waarschijnlijk dat dit exemplaar zijn hele leven uitsluitend andere kleurloze of witte sponzen zou hebben gegeten. Het lijkt er eerder op dat dit exemplaar een stofwisselingsstoornis heeft waardoor het niet in staat is om de pigmentstoffen van de sponzen op te slaan of deze überhaupt zelf de pigmentstoffen kan synthetiseren. Dat maakt het een albino zeenaaktslak. Waarschijnlijk is dit de eerste Nederlandse waarneming ooit van een albino zeenaaktslak!